Jongin.nl
16 jaar
hallo, ik ben een meisje van 16 en sinds een paar maanden maak ik me erg zorgen over de toekomst. ik ben steeds heel erg bang om dood te gaan. ik voel me erg in de war en kan me niet meer op leuke dingen concentreren. ik heb vaak rare gedachtes waarom we eigenlijk leven enzo.. ik heb al geprobeert om me er geen zorgen over te maken en ben bang dat het steeds erger word.wat moet moet ik doen? xx iemand die bang is.
laatste reactie boven geef jouw reactie op deze ervaring
14 jaar
12 jaar
O trouwens voor iedereen die dit leest, ik zit veel vaker achter deze site en geef mezelf nu een naam dat je me herkent: Kattniss.. Het is niet mijn echte naam..
Hey dus: xxx Kattniss
12 jaar
ik ben s. en ik ben bang om te sterven want ik voel me erg ziek ik voel michien dat ik 1 long dat die ziek is dus ik ben gestress help me en dan komt alles goed
13 jaar
als je alleen angst hebt om gewoon een natuurlijke dood te sterven dan moet je vergetarier worden want uit wetenschappelijk onderzoek is gebleken dat vergetariers 7 jaar langer leven
12 jaar
ik had dat eerst ook ik durfde niet meer alleen thuis te zijn ik was altijd bang dat er overvallers ofzo zouden komen omdat ik dat wel vaker had gezien op tv programma's dat mensen dan vaker dood gingen aan hun verwondingen enzo snachts kon ik niet slapen omdat ik bnag was dat er brand zou komen en ik slaap best wel vast dus ik was bang dat ik niet wakker zou worden ik heb het nu wel steeds minder alleen af en toe nog als ik boven ben dat ik denk dat ik onder mensen hoor
12 jaar
Hoi ik ben meisjevan 12 en ik ben nu bang dat ik doodga... maar ik weet niet echt waarom. teminste ik denk dat omdat ik lastig ademhaal, denk dat mijn keel botjes te dun zijn en ik stik. ik ben al naar de dokter geweest omdat ik me raar voelde, enzo. maar ik begon me zo te voelen sinds ik een erge bloedneus hard niet zomaar een beetje bloed. Maar ik ben bang, weet iemand wat er is?
16 jaar
Hallo,
Zulke gedachtes heb ik ook regelmatig, waarom we leven, maar ik ben ook soms bang om dood te gaan en soms hoop ik daar ook op. Dit is natuurlijk geen gezonde gedachte. Bij mij zijn deze gedachtes vooral gekomen door de jaren van pesterijen/buiten sluiten en de sfeer en omgang thuis. Nu praat ik met een psygoloog en langzaam kom ik er weer bovenop alles moet een plek krijgen. Mijn vraag is nu aan jou weet je ook waarom je deze gedachtes hebt? Is er iets naars in je omgeving gebeurt? Of iets aangrijpends? Zelf denk ik ook dat het kan zijn omdat we nu ook in de pubertijd zitten en we langzaam maar zeker volwassen worden en ook de nodige dingen meemaken. Ik kan je adviseren om in jezelf te blijven geloven en dit ook met je ouders te bespreken. Het is niet goed om dit voorjezelf te houden. Deze gedachtes moeten ergens vandaan komen, pas dan kan je het een plaats geven.
Ik wens je veel sterkte en ik hoop dat je iets aan me reactie hebt. Groeten M.
16 jaar
bedankt voor de reacties! ik probeer me eroverheen te zetten en dat lukt al beter.
16 jaar
21 jaar
@M16
Akelig! Dit soort dingen gaan een eigen leven leiden.
1) Doorbreek de 'betovering' door het met een ander (vertrouwd) iemand te delen.
2) Soms hebben psychische verschijnselen een lichamelijke oorzaak.
Tekorten aan bijvoorbeeld ijzer of vitamine B12 kan tot stille bloedarmoede leiden met allerlei psychische gevolgen.
Ga dus langs je huisarts en vraag om wat basale tests.
Niet afwachten maar aan de slag ermee, je eerste stap naar herstel!
Ir.
16 jaar
probeer in eerste instantie met iemand erover te praten.
lukt het niet? verzin iets dat je ontspant (Yoga, meditatie, maar ook een sport of een wens, droom)
16 jaar
ben vooral bang voor de werkelijkheid. dat er iets gebeurt door een ongeluk of dat ik ziek word ensoo
16 jaar
bedankt voor alle reacties! heb geprobeert me er overheen te zetten en het lukt al beter! xx
13 jaar
heb ongeveer het zelfde ghad
kon maar niet slapen omdat ik dacht dat ik dood ging, dat kwam omdat ik een keer in bed lag en helemaal begon te trillen het voelde net alsof ik dood ging (dacht ik)
toen ging ik weer naar beneden en durfde niet meer te slapen, de hele avond bij m'n aoders gezeten en tuseen ze in gelegen, uiteindelijk was ik zo bang dat ik het zelfs helemal benauwd kreeg, toen naar het zieken huis, bleek dat ik niks had, pas om 2 uur sliep ik tegen mijn wil in. uiteindelijk had ik wel drie weken lang dat ik zo bang was om dood te gaan, toen moest ik naar de dokter om bloed te prikken(had al ziekte van pfeiffer) hij hoorde da en zij dat ik misschien maar eens naar een kinderarts moest gaan, mijn ouder zeiden dat je dan alleen maar 'ín het medische circuit' zou blijven, dat wilde ik niet en toen ging het al een beetje over, nuheb ik er helemaal geen last meer van, ben eerder bang voor spoken/enge mannetjes onde m'n bed en geesten HAHA!
maar wete je ouders ervan, ik zou het in ieder geval wel iemand vertellen, bij mij liep het zo uit de hand dat ik overdag ook bang was
in ieder geval veel succes
17 jaar
@D.
Bij mij is het juist omgekeerd. Ik breng mijn vrije tijd (voor 99%) altijd alleen door. En ik ben nergens bang voor. Maar omgekeerd ligt dat mss anders.
15 jaar
ben je serieus báng om dood te gaan? Ik zou niks fijners kunnen bedenken dan met degene van wie ik hou onder een auto te lopen, echt waar.
18 jaar
De vraag is waar die gedachtes vandaan komen. Is er onlangs iets gebeurd dat je zo denkt?
Anyway, wat helpt is als je veel andere mensen ziet, niet vaak alleen bent, veel dingen doet en veel met anderen praat (in het algemeen of specifiek hier over) en een beetje sporten of wandelen of fietsen ofzo. niet te veel achter de computer/voor de tv/aan de telefoon.
Succes!
D.
16 jaar
ga vaker met vriendinnen op stap en ga helemaal los daar leef ik voor XD elk weekend weer
16 jaar
Voorwat ben je bang? Voor bepaalde dingen, of gewoon zomaar?
Nou, ik wens je in ieder geval veel sterkte, want met zo'n dingen ben ik nu niet echt bekent.
bezig met verwerken